Safety and certainty in oil lie in variety and variety alone, stelde Winston Churchill aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog. Ironisch genoeg leidde juist die gedachte tot Britse investeringen in Perzische olievelden via Anglo-Persian Oil Company (nu BP) en daarmee tot een vroege basis van de energiepositie van het huidige Iran.
Ruim een eeuw later keert die strategie zich tegen het Westen. Iran heeft de positie om energie-infrastructuur te ontregelen en dus een disproportionele invloed op de wereldmarkt. De olie- en gasprijs schiet door het dak, terwijl aandelen de andere kant opgaan. Behalve die van oliemajors, waaronder Shell. Wat te doen met Shell op een all-time-high?
