Ja, waarom? Want zeker de aandelenbeurzen gaan niet over geopolitiek. En vanwaar die reflex dat de markten zouden moeten dalen, als er een grote, onverwachte gebeurtenis is? Het antwoord leest u hier.
Venezuela: zelfs Barron's gaat de mist in?
Zie de kop, Barron’s gaat er vol in. Citaat:
More broadly, investors have to reckon with the prospect of an emboldened Trump asserting American “dominance in the Western Hemisphere”—and perhaps farther afield. Cuba and Iran look vulnerable to intervention.
Even the seemingly fanciful suggestion of annexing Greenland is back in the headlines. If the Venezuela raid is unlikely to trigger a flight to safe-haven assets, it at least leaves the precious metal rally looking well supported.
Venezuela will be the test of whether the Trump administration’s use of military action to achieve foreign policy aims can bring lasting results, not just politically but economically. Success or not, it’s not something that markets can ignore.
Ligt het aan ons, of maakt Barron’s de kop boven eigen stuk niet waar? Want behalve opsommen wat er dit weekend allemaal gebeurde en deze conclusies komt het blad niet. Met Success or not, it’s not something that markets can ignore kunnen wij beleggers praktisch helemaal niets.
Zucht, beurzen en politiek weer
StockWatch vindt juist, in weerwil ook van deze kop, dat de markten en zeker de media en publieke beursmensen juist veel te veel naar de geopolitiek kijken. Denk er alleen maar aan hoe wij krap een jaar geleden met z'n alleen in een kramp schoten, toen de vers aangetreden president Donald Trump zijn tarieven aankondigde. Dat moest wel inflatie en recessie opleveren, nietwaar?
Die tarieven zijn er zeker gekomen, maar zijn anno nu amper terug te vinden in de inflatiecijfers, een recessie hebben wij ook niet gezien en en slechts een enkel bedrijf klaagt erover in kwartaalrapportages. Corona hebben wij ook overleefd en zelfs de financiële industrie heeft, zij het dat de hoogtijdagen van financials ver achter ons liggen, de Kredietcrisis doorstaan.
Zo overleven de beurzen meer geopolitiek drama:
Ook als wij ruim een eeuw terugkijken.
Of nog langer.
Dit is op z’n langst (logaritmisch) terug, tot de VOC anno 1602. Vult u alle oorlog en ellende in die vier eeuwen zelf in. U hebt dan nog wel een stapel A4’tjes extra nodig.
Ondanks Venezuela?
Desondanks komen wij vandaag op de networks weer zulke koppen tegen, als hieronder. Het is een menselijke reflex? Er gebeurt iets onverwachts in de wereld en hup, dan moeten de koersen omlaag? Want waarom zou, zeker op wat langere termijn, de gebeurtenissen van dit weekend slecht moeten zijn voor aandelen en markten?
Ondanks Venezuela, hoezo? Misschien pakken de gebeurtenissen van dit weekend - of u het nou goed of fout vindt - juist gunstig uit voor de beurzen en markten! Natuurlijk, direct betrokken sectoren als olie, defensie en dollar en goud reageren meteen. Gaat echter Unilever hier meer of minder zakjes soep, AkzoNobel meer of minder blikken verf en ASML meer of minder EUV-machines van verkopen?
Nee, niet. Trouwens, voor die oliebedrijven echt profiteren van de nieuwe geopolitieke realiteit op en rond Venezuela, zijn we ook wel weer een paar jaar en nog veel meer hordes en vooral miljardeninvesteringen verder. Want de Venezolaanse olie-industrie hangt van ellende, tie wraps en duct tape aan elkaar.
A bull market has to climb a wall of worry
Daarom, voor de zoveelste keer, in the long run prijzen de markten de immer stijgende winsten van bedrijven in. Niks meer en niks minder. En in tegenstelling tot de eeuwig wanpresterende geopolitiek, moet het bedrijfsleven wel presteren, want anders rest faillissement. En presteren doet het bedrijfsleven, want de winstlijntjes stijgen al eeuwen tegen de geopolitieke wall of worry in.
Zie hoe de Dow Jones sinds 1896 aan een touwtje hangt van die winsten - en niet van de geopolitiek! Anders had de index zeg in december 1941 om en nabij nul gestaan met de Wehrmacht op welgeteld 14 kilometer van het Kremlin in Moskou en de Japanse marine die geen spaan heel hield van Pearl Harbor?
Hoe zit het met de winstverwachtingen?
Nee, zeker met het jaarcijferseizoen 2025 in aantocht - ASML is er over drie weken - kunt u zich nu misschien beter afvragen waarom de AEX ineens zo hard gaat. Want de winstverwachtingen onderschrijven die niet. Dat de index vorig jaar 11% (herbelegd) steeg, terwijl de winstverwachtingen 10% daalden is weer het bewijs dat koersen en winsten zeker niet één-op-één lopen.
Nu de index weer 1000 ruikt gaat de verwachte koerswinstverwachting boven 17 uitkomen. Alleen in 2020 en op en rond 2000 was de index duurder.
Wat de winstverwachtingen betreft laat de S&P 500 een veel mooier plaatje zien.
Jammer alleen dat de index zo duur is:
Dankzij Venezuela?
Het is altijd zo geweest en wellicht blijft het altijd zo dat media de beurzen vooral aan geopolitiek en de economie blijven koppelen. Let er maar eens op hoe vaak u quotes tegenkomt als dat de beurzen volkomen losgezogen zijn van de economie. Omdat de economie iets anders is dan bedrijfswinsten, dummy! En als bedrijven ergens goed in zijn, is het de winsten te laten stijgen tegen de economie in.
Niet dat de wij op de beurs een haar beter zijn. Want hoewel iedereen het erover eens is dat koersen niet zijn te voorspellen, blijven wij onze tijd en energie er maar aan verspillen. En veel wijzer en zeker rijker worden wij er niet van. Want nergens zijn de spreads groter dan bij koersen voorpellen. Zie hier goud maar. Daar heeft trouwens Venezuela ook veel van. Moet nog wel uit de grond komen.
Net als al die letterlijk dikke vette Venezolaanse crude oil. Dat vergt nog wat investeringen en politiek gekrakeel voor het zo ver is. Maar wie weet, misschien gaan we ooit nog deze kop op de networks lezen:
- AEX start handelsweek waarschijnlijk in het groen dankzij Venezuela
